| Quick recap: In maart komt op Netflix “Adolescence” uit, en wordt al snel 1 van de meest bekeken reeksen. De mini-serie gaat over een 13-jarige jongen die, onder invloed van “de manosfeer” een klasgenote vermoord.Overheden in de UK, Nederland en België waren snel om de reeks te willen gebruiken als lesmateriaal in scholen en om actieplannen tegen radicalisering te willen lanceren…Maar misschien was dat toch iets te snel? “Maar, laten we niet overhaast reageren en beleidsbeslissingen nemen op basis van fictieve-dramareeksen, maar kijken naar research en data.” zegt William Costello, onderzoeker aan de Universiteit van Texas gespecialiseerd in incels (involuntary celibate – of onvrijwillig celibatair) in zijn paper “What Adolescence gets right and wrong about incels” en in zijn interview met Chris Williamson in de Modern Wisdom podcastDus, wat zegt de data? Dat geweld door een incel-jongen naar meisjes toe zoals in de serie eigenlijk heel uitzonderlijk is.Maar ook: dat “manosfeer influencers” zoals Andrew Tate wel degelijk onze jongens beïnvloeden. Uit onderzoek van de Australische jongerenorganisatie “The Man Cave” bij 1,374 jonge mannen in 2022 blijkt dat meer dan een derde van de jongens (35%) aangaf zich te kunnen identificeren met Tate, en een kwart (25%) gaf aan naar hem op te kijken als een rolmodel. |
| Maar is dat dan een probleem? Wel, Tate promoot langs de ene kant “Zelfverbetering voor mannen”: discipline, trainen, geld verdienen en onafhankelijkheid. Dat lijkt op het eerste zicht niets mis mee, maar als je weet dat hij ook een vrouwenhater is die vrouwen als eigendom aanziet, geweld tegen vrouwen promoot en vrouwen als minderwaardig ziet… dan is het niet meer zo onschuldig.“Velen worden aangetrokken door zijn uitspraken over makkelijk geld verdienen, anderen vinden de weg vanuit hun interesse voor sport en lichaamscultuur, nog anderen laten zich lokken door grappige memes. Het gebeurt allemaal heel subtiel. Ze trekken de aandacht van jonge kerels met humor of onschuldige dingen. Daarna komen radicalere zaken. Het algoritme doet de rest: voor je het weet, krijg je alleen nog soortgelijke content te zien.” zegt de moeder van een 12-jarige jongen die in de ban geraakte van Tate’s ideeën.Volgens onderzoeker Djoeke Ardon hebben jongeren die Tate’s content hebben gezien 5 keer meer kans om het OK te vinden om iemand pijn te doen. In Australië zorgt de vrouwonvriendelijke sfeer op scholen er zelfs voor dat steeds meer vrouwelijke docenten ontslag nemen – terwijl er daar zelfs al een groot tekort is aan leerkrachten.Ook bij vrouwen is er een gelijkaardige beweging aan de gang, trouwens: De Femosfeer: “Dat is een parapluterm voor online ruimtes die zich richten tot meisjes en vrouwen en waarin de boodschap grotendeels de volgende is: de man moet altijd achter de vrouw aan, de vrouw moet financiële steun van de man krijgen en de meeste mannen hebben geen waarde.” schrijft De StandaardWaar is er dan nood aan? Naast meer gesprekken over wat er leeft spelen gezonde mannelijke rolmodellen een belangrijke rol. Want gedrag waarmee jongens zich kunnen identificeren wordt gemodelleerd. Zowel online als binnen het gezin en op scholen. Ook afwezige vaders hebben een impact op schooluitval, criminaliteit, psychologische problemen en minder empathie. De aanwezigheid van minimum één mannelijke leerkracht doet de schoolresultaten voor jongens verbeteren. En cijfers tonen de positieve effecten van mentorschap bij jongens risicogroepen.Qua rolmodellen lijkt Uncle Iroh volgens Reddit alvast favoriet… Maar laten we de vraag ook eens aan jou stellen: wie vind jij een goed rolmodel? In ons Grote Mannencirkel Onderzoek polsen we ernaar… dus klik hier om ook de vragenlijst in te vullen. |
